علی و عدالتش
نا خود آگاه پشت میز کامپیوترنشستم و به جستجو پرداختم .آری نوشتم علی و عدالت.
سیل مطالب برروی صفحه نمایان شد .بر بیشترشان مروری داشتم .دومورد برام جالب بود.که اینجا می گذارم.التماس دعا
فهم های کوتاه
یک آیه ای در انجیل هست که من خیلی دوستش دارم و فکر می کنم اگر همه انجیل تحریف شده باشد این آیه اصیل است .زیرا بوی سخن یک پیغمبر را می دهد و تصور نمی کنم کسانی که به تحریف یک کتاب آسمانی می پردازند، این قدر شعور داشته باشند که چنین جمله ی زیبایی بسازند.
می گوید: « ای انسانها ! از راه هایی مروید که روندگان آن بسیارند .از راه هایی بروید که روندگان آن کم اند. »
روحانیون قشری قسطنطنیه برای اینکه به مضمون این آیه عمل کنند، هیچ وقت از خیابان های اصلی و شلوغ عبور نمی کردند و از کوچه و پس کوچه های خلوت می گذشتند ، این نشان می دهد که گاه یک زیبایی شگفت ، یک فکر بلند، در اندیشه هایی که شایستگی فهم آن را ندارند به چه صورت مضحکی تجلی می کند و مسخ می شود.
و علی این روح پر شگفتی ، امروز در میان شیعیان خویش چنین سرنوشتی دارد .و این امام راستین ، شیر پیروز روزهای مدینه و روح تنها و دردمند شب های نخلستان که رسالت خاصی در تاریخ دارد، اکنون از همه وقت ناشناخته تر است .
علی حقیقتی برگونه ی اساطیر
دکتر علی شریعتی
علی(علیه السلام) در میان پیروانش هم تنهاست، در اوج ستایش هایی كه از او می شود مجهول مانده است. درد علی (علیه السلام) دو گونه است: یك درد، دردی است كه از زخم شمشیر ابن ملجم در فرق مباركش احساس می كند، و درد دیگر، دردی است كه او را تنها در نیمه شبهای خاموش به دل نخلستانهای اطراف مدینه كشانده ... و به ناله در آورده است و ما تنها بر دردی می گرییم كه از شمشیر ابن ملجم در فرقش احساس می كند .
اما، این درد علی (علیه السلام) نیست،
دردی كه چنان روح بزرگی را به ناله آورده است، تنهایی است ، كه ما آن را نمی شناسیم!
باید این درد را بشناسیم، نه آن درد را؛
كه علی(علیه السلام) درد شمشیر را احساس نمی كند، و ... ما
درد علی را احساس نمی كنیم.
پروردگارا ! قلبمان را با روح آسمانی اش ، پیوند زن.
برگرفته از كتاب علی(علیه السلام)،دكتر علی شریعتی